
Bagai terpaku ombak minda
Tatkala kuntum yakin terkulai layu
Bagai terpinga logika akal
Pabila potret semangat memudar seri
Jauh… alangkah jauh!!!
Hendak kugenggam purnamanya bulan
Kudung tanganku semakin parah
Hendak kugapai indahnya bintang
Sayang sayapku luka berdarah
Tinggi… terlalu tinggi!!!
Realiti memustahilkan fantasi
Bukan lagi angan
Bukan lagi mimpi
Kun Fa Yakun
Memungkinkan aku di sini
Terima kasih Rabbul ‘Izzati
Nur Gemilang kan bersinar kembali!
Oleh,
Nur gemilang
16/2/2001
Belfast, N.Ireland





